Ik ben geboren in een kubus.
Op 6 juli 1951 zag ik het levenslicht (tl-buizen) in een liftkooi van het Antwerpse Sint-Augustinusziekenhuis. Mijn moeder was er verpleegster. In die hoedanigheid (medisch onderlegd) en al een bevalling achter de rug hebbende (dus té gerust in de zaak) was ze thuis veel te laat vertrokken. Ze hield mij in de taxi met toegknepen benen nog tegen, maar eens op de rollende draagbaar gaf ze de strijd op. Tussen de eerste en tweede verdieping liet ze me schieten. Mijn vader , een wijs maar onhandig onderwijzer, kon als assistentie alleen maar de luide kreet "ZUSTER,HIJ IS ER" uitstoten. Het galmde door het traliewerk van de lift, via de liftkoker en de gangen doorheen het hele gebouw. Toen ik later als peuter aan de hand van mama mee mocht naar datzelfde ziekenhuis (waar ze dus werkte) werden wij steevast verwelkomt door iemand bij de receptie of door een non die ons in de hal tegemoet kwam met de kreet "ZUSTER, HIJ IS ER". Waarna alle omstaanders en passanten steevast in een gulle lach losbarstten.
Als we thuis vertrokken naar Sint Augustinus wist ik al wat me zou overkomen. Ik verwachtte het en bereidde me erop voor . Ik vond het fijn, interessant en grappig. Ik voelde me speciaal.
En daarom heeft Kama op 6 juli dit schilderij gemaakt.

Carl Huybrechts