Sprekend mijn Opa

Eerst wat er klopt.
Ik heb inderdaad een jaar lang een snor gehad. Toen was mijn zoon twee en in verbazing plukte hij er aan, als ik hem pap voerde. Hij was andere snorren van mij gewend. Snorren die eraf konden. Oom Wim de Bie en ik hadden er vele. En we filmden vaak thuis. Dan was mijn zoon erbij, bij het op - en afschmincken. En kreeg hij voor de grap wel eens een snorretje opgeplakt. Maar toen bleef hij maar peuteren hij en mijn snor ging er niet af en daar was hij van in de war, dus toen heb ik hem maar weer afgehaald. Elke man wil in zijn leven één keer een snor gedragen hebben. Heeft Kamagurka zelf eigenlijk ooit een echte snor gehad? Die jas had ik ook, zo'n lange. Precies die jas. Lang, jagersgroen en met een bruine namaakbrontkraag. Elke lange jas staat mij te lang, waardoor mijn gelijkenis met Hitler frappant is.

Maar ik had liever gezien dat ik hier een zwart zakkammetje onder mijn neus hield, wat elke gezonde hollandse jongen en iedere leuke oom deed, op verjaardagen, na de oorlog, toen het geen kwaad meer kon. Ik heb trouwens ook een Duitse herder als huishond gehad. Willem heette die. Geen Wilhelm, maar Willem. En een zwartwitte poes, die wel eens in de poezenkrant van Piet Schreuders heeft gestaan, omdat hij zo op Hitler leek. Daar is nu een site van, van 'Cats who look like Hitler', waar je er honderden bij elkaar ziet, maar wij moesten ze nog een voor een zien te ontmoeten. Ik vind dit portret dus in zoverre niet lijken, dat ik a. geen kammetje bij wijze van snor onder mijn neus hou. b. aan mijn rechterzijde mijn Duitse herdershond Willem niet naast mij zit. c. ik mijn op Hitler lijkende kat Leen niet op mijn arm heb.

Voor het overige is de gelijkenis frappant. Niet zozeer op en met mijzelf, maar ik heb werkelijk nog nooit zo'n sterk schilderij van mijn opa van moederskant gezien.