8 JULI    
Dit is gemaakt ter ere van mijn vijftigste verjaardag, ongetwijfeld. Die knoken, die elegante hakjes, de geest uit de fles: zelfs na twee bakken  Duvel doet niets in dit meesterwerk mij denken aan mijn eigen, Adonisgelijke fysiek.

Ik houd er een dubbel gevoel aan over – al kan dat ook aan die twee bakken Duvel liggen: enerzijds licht morbide (knokerig slepen wij ons naar het einde, zijn het vleugels dan wel versgeslepen messen die ons  aan de grond houden? ), langs de andere kant een gevoel van opluchting, want de geest kan altijd ontsnappen, al is het uit een fles. Ik heb niet lang genoeg doorgeleerd om te besluiten dat dit een meesterwerk is, maar het is wel vintage Kama: kop noch staart krijgen wij aan de schilderij, maar dat heeft geen belang. Aan echte kunst mag men kop noch staart krijgen.

Luk is bij zijn geboorte in een vat LSD gevallen  en bewijst elke dag meer en meer dat hij, ondanks zijn stadionverbod, op het speelveld der Schilderkunst een veelscorende spits is.

May he stay forever young.        

Vriendelijke groeten,  
Mark Coenen
Algemeen Directeur Strategie