De ironie van de vliegende muleta. Het is zondagmiddag. De toro voelt zich kiplekker in de corral. Het is warm, maar toch aangenaam. Hij speelt wat met een rode lap aan een dunne draad.

Een muleta die hem, gehanteerd door de torero, naar een gewisse dood zal manipuleren. Hij is ontwetend, dat hoort bij een toro. Hij trekt de rode lap met zijn hoorn wat dichterbij en wuift zich als met een waaier (Abanillo) wat koelte toe.

Eigenlijk geniet hij. Lezen kan hij gelukkig niet, anders was hij misschien bekend geweest met 'Death in the afternoon' van Hemingway. Goed dat hij niet weet dat hij straks in de arena als held zal figureren naast een andere held gekleed in roze kousen en 'traje de luces'. Samen een schouwspel opvoerend dat geïnspireerd is op de onmenselijke wrede wetten van de inquisitie en de ondoorgrondelijke poëzie van Spanje.

Toro.................Toro...........Toro !!
Teun van Zanten 01/12/1943